Basen z piłeczkami mały narożny

Opis

Mały basen narożny to kompaktowy suchy basen z piłeczkami, przeznaczony do pomieszczeń o ograniczonym metrażu. Kształt dopasowany do rogu sali sprawia, że stanowisko zajmuje przestrzeń, która zwykle i tak pozostaje pusta. Produkt spotyka się w przedszkolach, gabinetach terapeutycznych i salach integracji sensorycznej.

Najmniejsza wersja narożna, przewidziana do gabinetów i sal, w których basen musi zmieścić się obok pozostałego sprzętu.

Mały basen narożny — budowa i wykonanie

Konstrukcję tworzy trwała pianka obszyta materiałem typu skaj. Ścianki są miękkie w kontakcie, więc dziecko może się o nie oprzeć albo przez nie przejść bez ryzyka uderzenia o sztywny element. W obrębie basenu nie ma stelaża ani metalowych narożników.

Pokrycie jest łatwe do utrzymania w czystości i znosi regularną dezynfekcję. W placówce, w której stanowisko obsługuje kilka grup dziennie, przekłada się to bezpośrednio na czas potrzebny na przygotowanie sali między zajęciami.

Wnętrze wypełniają kolorowe piłeczki tworzące ustępujące, ruchome podłoże. Mniejsza kubatura oznacza mniej kulek do umycia i szybszą kontrolę stanu wypełnienia. Dane katalogowe produktu to 180 x 80 x 180 cm i 400 kg.

Zastosowanie w terapii integracji sensorycznej

Ruch w kulkach dostarcza bodźców dotykowych i proprioceptywnych, a ustępujące podłoże wymaga nieustannego korygowania postawy. Ograniczona powierzchnia ułatwia prowadzącemu bliski kontakt z dzieckiem i kontrolę nad przebiegiem zadania. Pozostałe warianty zebrano w dziale suchych basenów z piłeczkami.

• stymulacja dotykowa przy zanurzaniu dłoni, stóp i całego ciała
• ćwiczenia czucia głębokiego podczas przemieszczania się w wypełnieniu
• zadania koordynacji ruchowej i wzrokowo-ruchowej z wyszukiwaniem kulek
• praca nad orientacją w schemacie ciała przy ograniczonej kontroli wzroku
• zmiana pozycji ciała: siad, klęk podparty, leżenie tyłem
• ćwiczenia planowania motorycznego przy wchodzeniu i wychodzeniu

Mały basen narożny sprawdza się wszędzie tam, gdzie pomieszczenie trzeba dzielić między kilka funkcji. Stanowisko zajmuje róg, który przy innym układzie mebli i tak pozostałby pusty, a reszta sali zostaje wolna pod ćwiczenia ruchowe. Prowadzący pracuje przy jednej krawędzi, więc ma stały kontakt wzrokowy z dzieckiem i może od razu zareagować. Taki układ ułatwia też przechodzenie między zadaniami bez przestawiania sprzętu.

Gdzie się sprawdzi

• niewielki gabinet integracji sensorycznej
• przedszkole i żłobek z kącikiem wyciszenia
• szkolna sala do zajęć rewalidacyjnych
• poradnia i sala terapeutyczna o małym metrażu
• sala zabaw oraz przestrzeń rekreacyjna

W ciasnym pomieszczeniu każdy element wyposażenia musi mieć swoje miejsce. Basen w rogu zostawia środek sali wolny pod krótkie zadania z pomocami i grami sensorycznymi, a przejście między stanowiskami można wyłożyć matami i materacami, które po zajęciach da się zwinąć i odstawić.

Specyfikacja

Dla terapeuty

Kompaktowy rozmiar ułatwia wkomponowanie basenu w układ sali, w której miejsca jest mało, a sprzętu sporo. Stanowisko obsługuje się z jednej strony, więc prowadzący cały czas widzi przebieg zadania. Basen sprawdza się przy pracy indywidualnej oraz przy prostych aktywnościach w parze.

Podłoże pod basenem powinno być równe i suche. Zajęcia prowadzi się pod opieką terapeuty lub innej osoby dorosłej, a wejście przez ściankę przy młodszych dzieciach warto asekurować. Pokrowiec przeciera się na mokro łagodnym środkiem, kulki myje partiami i suszy przed ponownym wsypaniem.

Najczęstsze pytania

Czy mały basen narożny nadaje się do warunków domowych?

Tak, o ile w pokoju jest równe podłoże i wolny róg o odpowiedniej powierzchni. Trzeba jednak pamiętać, że to sprzęt stacjonarny, a nie przenośny — po ustawieniu zostaje na miejscu. Zabawa zawsze powinna odbywać się pod nadzorem dorosłego.

Ile dzieci może korzystać z basenu jednocześnie?

Kompaktowy rozmiar przewidziano przede wszystkim do pracy indywidualnej i zabaw w parze. Przy większej grupie prowadzący zwykle organizuje zadania na zmianę albo wybiera wersję średnią lub dużą o większej powierzchni wypełnienia.

Jak często czyścić kulki?

W placówkach przyjmuje się cykliczne mycie partiami, dopasowane do intensywności użytkowania i wewnętrznych procedur higienicznych. Przy tej okazji odkłada się kulki pęknięte. Pokrowiec czyści się częściej, zwykle po zakończeniu dnia zajęć.