lekka atletyka królowa dyscyplin osób niepełnosprawnych

Lekka atletyka to jedna z najpopularniejszych dyscyplin sportowych na całym świecie, a wśród osób niepełnosprawnych jest to królowa dyscyplin. Jest to sport olimpijski, który obejmuje wiele różnych konkurencji, takich jak bieganie, skakanie, rzuty oraz wieloboje.

Dla osób niepełnosprawnych lekka atletyka jest szczególnie ważna, ponieważ pozwala na rozwijanie ich zdolności i umiejętności fizycznych, a także na zdobycie pewności siebie i poczucia spełnienia. Dzięki specjalistycznym kategoriom startowym, które są dostosowane do różnych rodzajów niepełnosprawności, każdy ma szansę wziąć udział w zawodach i rywalizować z innymi zawodnikami.

W lekkoatletyce osób niepełnosprawnych, istnieją różne klasyfikacje, dzięki którym zawodnicy startujący z podobnymi rodzajami niepełnosprawności mogą rywalizować ze sobą. Klasyfikacje te uwzględniają między innymi: rodzaj niepełnosprawności, stopień niepełnosprawności oraz specyficzne potrzeby zawodnika.

W ramach lekkoatletyki osób niepełnosprawnych istnieje wiele konkurencji, w tym między innymi: biegi na różnych dystansach, skoki wzwyż i w dal, rzuty dyskiem, kulą i młotem, a także wieloboje. W każdej z tych konkurencji zawodnicy startujący z podobnymi rodzajami niepełnosprawności mają szansę rywalizować ze sobą i zdobywać medale.

Warto również wspomnieć o wspaniałych osiągnięciach polskich lekkoatletów niepełnosprawnych, którzy regularnie zdobywają medale na zawodach międzynarodowych, w tym na Paraolimpiadzie. Ich sukcesy stanowią inspirację dla innych zawodników i pokazują, że pomimo niepełnosprawności, można osiągnąć wiele w sporcie.

Lekka atletyka jest nie tylko świetnym sposobem na rozwijanie umiejętności fizycznych, ale także na kultywowanie wartości sportowych, takich jak fair play, rywalizacja i dążenie do celu. Dlatego też, zachęcamy wszystkich do zainteresowania się tą dyscypliną sportową i do wspierania polskich lekkoatletów niepełnosprawnych w ich wspaniałych osiągnięciach.

Sprzęt w naszym sklepie

Sprzęt lekkoatletyczny Polanik: pełna oferta · pchnięcie kulą · rzut dyskiem · rzut oszczepem · wyposażenie stadionu

Tytan 12 atlas do ĆwiczeŃ hms — TYTAN 12 ATLAS DO ĆWICZEŃ HMS – zobacz w sklepie

Paralekkoatletyka od środka – dyscypliny, klasyfikacja i pierwszy sprzęt

Lekka atletyka jest w sporcie osób z niepełnosprawnościami dyscypliną o największej liczbie konkurencji i najszerszym wachlarzu klas startowych. To zarazem jej największa zaleta i największa bariera wejścia: prawie każdy znajdzie tu konkurencję dla siebie, ale żeby wystartować, trzeba przejść przez klasyfikację, a żeby trenować sensownie – dobrać sprzęt do konkretnej klasy, nie „ogólnie do lekkoatletyki”.

Jak czytać kody klas

Litera oznacza grupę konkurencji, liczba – rodzaj i stopień niepełnosprawności. T (track) to konkurencje biegowe i skoki, F (field) – konkurencje rzutowe. Liczby układają się w bloki: 11–13 to zawodnicy z dysfunkcją wzroku, 20 – niepełnosprawność intelektualna, 31–38 – porażenie mózgowe i zaburzenia napięcia mięśniowego, 40–47 – niski wzrost, amputacje i ograniczenia siły lub zakresu ruchu, 51–58 – zawodnicy startujący na wózkach i w konkurencjach rzutowych z pozycji siedzącej.

Praktyczna konsekwencja jest jedna, ale ważna: masa przyrządu zależy od klasy. Kula dla F32 i dla F46 to dwa różne produkty. Kupienie kuli „standardowej” zanim zawodnik przejdzie klasyfikację to najczęstszy sposób na wydanie pieniędzy na sprzęt, którego nie da się użyć na zawodach.

Konkurencje, od których realnie się zaczyna

Biegi na wózkach wymagają wózka wyścigowego – to największy pojedynczy wydatek w całej dyscyplinie i dlatego rzadko jest pierwszym krokiem. Zaczyna się zwykle od wózka klubowego.

Konkurencje rzutowe z pozycji siedzącej (kula, dysk, oszczep, maczuga) to najczęstszy punkt wejścia dla zawodników na wózkach: potrzebny jest przyrząd o właściwej masie i rama do mocowania, a nie cały osobny sprzęt jezdny.

Biegi zawodników z dysfunkcją wzroku wymagają przewodnika i szarfy łączącej (running tether). To jedna z najtańszych dróg do regularnego startowania – sprzęt kosztuje niewiele, problemem jest znalezienie przewodnika o zbliżonej dyspozycji biegowej. Akcesoria uzupełniające znajdziesz w dziale akcesoria dla niewidomych biegaczy.

Frame running – konkurencja dla zawodników, którzy nie utrzymają samodzielnie równowagi w biegu; rama biegowa daje podparcie i pozwala biec napędzając się nogami. Coraz szerzej obecna w kalendarzu. Sprzęt: ramy biegowe i akcesoria.

Baza siłowa – element, który decyduje, a bywa pomijany

W konkurencjach rzutowych wynik jest funkcją siły i szybkości jej narastania, a nie samej techniki. Zawodnik rzucający z pozycji siedzącej pracuje głównie obręczą barkową i tułowiem, więc trening siłowy nie jest dodatkiem do treningu rzutowego – jest jego połową.

W warunkach klubowych najbardziej uniwersalnym rozwiązaniem są maszyny wielofunkcyjne, bo pozwalają pracować bezpiecznie bez asekuracji i są dostępne dla zawodników o bardzo różnym poziomie sprawności. Atlas HMS Tytan 12 i Tytan 17 to konstrukcje na klub o umiarkowanym ruchu; Tytan 101 z prasą do nóg w wersji commercial jest przeznaczony do intensywnej, ciągłej eksploatacji. Dla sekcji, która chce mieć suwnicę Smitha w jednym urządzeniu, sensownym wyborem jest Cyklop 4 lub Cyklop 3 Premium.

Uwaga praktyczna przy zakupie maszyny dla sekcji paralekkoatletycznej: sprawdź, czy da się zdjąć albo odsunąć siedzisko. Zawodnik na wózku podjeżdża do stanowiska i ćwiczy z własnego wózka – maszyna z siedziskiem przyspawanym na stałe jest dla niego bezużyteczna, niezależnie od tego, jak dobra jest poza tym. Pełny wybór: sprzęt fitness.

Dla kogo co – trzy sytuacje

Dla zawodnika indywidualnego na starcie. Najpierw klasyfikacja, potem sprzęt. Do czasu klasyfikacji trenuj na sprzęcie klubowym albo na przyrządach treningowych o zbliżonej masie – technikę buduje się tak samo, a wynik i tak nie liczy się oficjalnie. Pierwszy własny zakup to zwykle przyrząd rzutowy w masie właściwej dla klasy plus dobra torba.

Dla szkoły. Lekka atletyka jest tu najtańszą drogą do sportu dla uczniów z niepełnosprawnościami: sprzęt z linii dla dzieci, płotki koordynacyjne, lekkie przyrządy rzutowe. Nie kupuj sprzętu certyfikowanego – na lekcji nie będzie wykorzystany zgodnie z przeznaczeniem.

Dla sekcji sportowej. Zestaw przyrządów w kilku masach, żeby obsłużyć zawodników z różnych klas, plus jedno stanowisko siłowe i rama do rzutów z pozycji siedzącej. Ta rama jest często ważniejsza niż kolejny przyrząd – bez niej zawodnik startujący z pozycji siedzącej nie trenuje w warunkach zbliżonych do zawodów.

Pro tipy

Zapytaj o termin klasyfikacji, zanim zaczniesz planować starty. Sesje klasyfikacyjne odbywają się w określonych terminach i przy określonych zawodach – to najczęstsze wąskie gardło pierwszego sezonu.
Kupuj masy parami. Zawodnik trenujący rzuty potrzebuje przyrządu lżejszego (praca nad szybkością) i cięższego (praca nad siłą) obok startowego. Sam startowy to plan na plateau.
Rama do rzutów musi stać na tym samym podłożu, co na zawodach. Mocowanie na trawie zachowuje się inaczej niż na tartanie i zawodnik, który trenuje tylko w hali, na stadionie traci kilka procent wyniku na samym ustawieniu.
Szarfę dla biegacza niewidomego dobiera się do pary, nie do zawodnika. Długość i sztywność zależą od różnicy wzrostu i rytmu kroku obu biegaczy – warto mieć dwie i wybrać po kilku treningach.
Sprzęt startowy trzymaj osobno od treningowego. To brzmi jak biurokracja, a jest najtańszym sposobem na to, żeby przyrząd zgodny z przepisami pozostał zgodny przez kilka sezonów.

Sprzęt lekkoatletyczny znajdziesz w kategorii Lekka Atletyka, a rozwiązania dla zawodników z niepełnosprawnościami w dziale paralekkoatletyka.